Οι Επιτροπές Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων είναι μια ακόμα θλιβερή ιστορία του Ελληνικού συστήματος Δασοπροστασίας που αρχή έχει από την ψήφιση του Νόμου 998 το 1979. Ο τότε νομοθέτης θεσμοθέτησε τη σύνθεση αυτών των Επιτροπών, με έναν δικαστικό, έναν δασικό και έναν γεωπόνο. Η ύπαρξη αυτού του τελευταίου είναι εκ του πονηρού και ανατρέπει την όλη ισορροπία της Επιτροπής, αφού καταλήγει ο δασολόγος, που θα έπρεπε να έχει τον κύριο λόγο για το αν μια περιοχή είναι δασική ή όχι, καθώς μόνο αυτός ξέρει να διαβάζει τους δασικούς χάρτες, να είναι και η μειοψηφία και κάπως έτσι να έχουν αποχαρακτηριστεί πολλές χιλιάδες στρέμματα δάσους σε όλη την Επικράτεια. Η πρόταση της Ομάδας μας προς το Υπουργείο, από πολύ παλιά, ήταν η νομοθετική αντικατάσταση του γεωπόνου με έναν, ακόμα, δασολόγο για να αποκατασταθεί και το περιβαλλοντικό κριτήριο, που τώρα έχει συνθλιβεί κάτω από τα ατελεύτητα τερτίπια του σύγχρονου, δαιδαλώδους γραφειοκρατικού βασιλείου. Με το άρθρο 18, του Νόμου 3889/2010 θεσμοθετούνται οι Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων, για τους δασικούς χάρτες, στα πρότυπα των πιο πάνω Επιτροπών Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων, κατά ακόμη πιο δυσμενή για τα συμφέροντα του Δημοσίου τρόπο, αφού αντικαθίσταται ο Δικαστής, από ένα μέλος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ή από έναν δικηγόρο!!! Με το από 3 Μαρτίου 2011 υπόμνημά μας, προς τον Ειδικό Γραμματέα Δασών, ζητήσαμε την άμεση νομοθετική επανόρθωση, αυτού του διοικητικού ολισθήματος, για να εξασφαλιστεί η ορθοδικία, και η αδιάβλητη κρίση.
Οι Επιτροπές Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων αποχαρακτηρίζουν πολλές χιλιάδες στρέμματα δάσους σε όλη την επικράτεια όπως και οι Επιτροπές Εξέτασης Αντιρρήσεων
