Πώς η έρευνα του ΣΔΟΕ γίνεται παιχνίδι στα χέρια των πολιτικών
Η λέξη “ΚΑΘΑΡΣΗ” έγινε λοιπόν της μόδας, λόγω της λαϊκής απαίτησης για πάταξη της διαφθοράς και απονομή δικαιοσύνης και οι πολιτικοί, που προσαρμόζονται πάντα στις επιθυμίες των πολιτών, στρέφουν τους προβολείς της δημοσιότητας, σε υποθέσεις, όπου τα αποδεικτικά 
στοιχεία είναι ασθενή και οι κατηγορίες δυσαπόδεικτες, με την ελπίδα ότι ίσως στο μέλλον θα λάμψει η αλήθεια και θα αποδειχτεί περίτρανα η αθωότητα των κατηγορουμένων. Η μακρόχρονη εμπειρία μας σε ζητήματα διαφθοράς μάς έχει δείξει ότι όλο αυτό το σκηνικό δεν είναι καθόλου τυχαίο και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής συγκάλυψης και παραπλάνησης της κοινής… γνώμης, που χαράσεται από συγκεκριμένες δεξαμενές σκέψης και που επί τόσα χρόνια έχει οδηγήσει όλες τις διαδικασίες κάθαρσης του Δημόσιου βίου σε καθολικό αδιέξοδο. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν εξαιρέσεις του κανόνα και πως δεν υπάρχουν ανθρωποι έντιμοι, που αγωνίζονται με όλη τους την ψυχική δύναμη, αναποτελεσματικά τις περισσότερες φορές, καθώς τους συνθλίβει το οργανωμένο σύστημα, τους εκπαραθυρώνει από τα πόστα τους και τους αδρανοποιεί κοινωνικά. Η καταγγελία εναντίον των Μεϊμαράκη, Λιάπη και Βουλγαράκη δεν μας φαίνεται αρκετά στοιχειοθετημένη, ώστε να εξελιχθεί σε ποινική δίωξη πολιτικών πρόσώπων και μπορεί κάλιστα να έχει σαν αποτέλεσμα την συνολική αποτυχία της διαδικασίας, με την επακόλουθη απογοήτευση της κοινωνίας και την υποταγή στο ζοφερό της πεπρωμένο. Αν υπήρχε ειλικρινής πολιτική βούληση, όλο αυτό θα κρατιόταν στη σιωπή, μέχρις ότου δέσει νομικά και οι χειρισμοί θα γίνονταν με πάρα πολύ προσεκτικό και μεθοδικό τρόπο. Δεν μπορείς να πολεμήσεις την διαφθορά με πυροτεχνήματα και επικοινωνιακά τεχνάσματα.
